Φιλανθρωπικό δείπνο διοργάνωσε η ExxonMobil Κύπρου  για οικονομική στήριξη του ΚΕΝΘΕΑ στα πλαίσια της γενικότερης κοινωνική της δράσης, την Πέμπτη 26 Απριλίου.  Παρόντες στο δείπνο ήταν αντιπρόσωποι των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης και συνεργάτες της εταιρείας, για κάθε ένα από τους οποίους η ExxonMobilΚύπρου προσέφερε το ποσό των 50€ στο ΚΕΝΘΕΑ.

Αναγνωρίζοντας το μέγεθος του προβλήματος των ναρκωτικών που αντιμετωπίζει η σύγχρονη Κυπριακή κοινωνία, η ExxonMobil  Κύπρου ένταξε  φέτος στο πρόγραμμα κοινωνικής στήριξής της το Κέντρο Ενημέρωσης για τα ναρκωτικά και Θεραπείας Εξαρτημένων Ατόμων,  ΚΕΝΘΕΑ.

Η προσφορά στην κοινωνία είναι  ένας από τους σημαντικότερους τομείς δραστηριότητας της Εταιρείας εδώ και χρόνια  και το αποδεικνύει έμπρακτα με τα πρωτοπόρα προγράμματα κοινωνικής ευθύνης που σχεδιάζει και πραγματοποιεί.

Ένα από αυτά είναι και το  πρόγραμμα   «Υγεία και Πρόληψη»  κατά το οποίο μια άρτια εξοπλισμένη Κινητή Μονάδα Υγείας  επισκέπτεται τα πρατήρια σε όλη την Κύπρο προσφέροντας δωρεάν εξετάσεις πίεσης, χοληστερόλης και σακχάρου.   Από το 2008 μέχρι και σήμερα έχουν εξεταστεί περισσότερα  από 8000 άτομα ανά την Κύπρο.

Η oδική ασφάλεια επίσης είναι πολύ σημαντική για την Exxon Mobil  Κύπρου έχοντας σαν στόχο  την ανάπτυξη κουλτούρας ασφαλείας από βρεφική ηλικία.  Γι’ αυτό και προσφέρει  δωρεάν καθίσματα ασφαλείας αυτοκινήτου  σε παιδιά που γεννιούνται σε συγκεκριμένες  ημερομηνίες.  Πέραν των 1600 παιδικών καθισμάτων έχουν δοθεί από το 2006 μέχρι  σήμερα.

Επιπρόσθετα η προσφορά της ExxonMobil Κύπρου στην κοινωνία εμπλουτίζεται με διάφορες άλλες δραστηριότητες όπως:  τη χορηγία των ακαδημιών καλαθόσφαιρας  ΟΛΥΜΠΟΣ Αγλαντζιάς,  τη στήριξη τουΡάλλυ Παλαιού και Ιστορικού Αυτοκινήτου,  την ενίσχυση του Ιδρύματος «Μέλαθρο Αγωνιστών  ΕΟΚΑ»,  του  Παιδικού Μουσείου ΡΟΤΑ, την χορηγία της  “ΠΤΗΣΗΣ ΑΓΑΠΗΣ”  στα πλαίσια του θεσμού του Ραδιομαραθωνίου κ.α.

Το φιλανθρωπικό δείπνο τίμησαν με την παρουσία τους και ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Ταμασού & Ορεινής κος.  Ησαΐας Κυκκώτης, πρόεδρος του ΚΕΝΘΕΑ, ο οποίος και ευχαρίστησε την ExxonMobil Κύπρου τονίζοντας πόσο σημαντική είναι η κάθε προσφορά στον αγώνα του ιδρύματος.   Το δείπνο χαιρέτισε εκ μέρους του Υπουργού Υγείας η  κα. Μυρτώ Αζίνα, Ιατρική Λειτουργός πρώτης τάξης του Υπουργείου Υγείας, και ο κος.  Γιώργος Γεωργίου Βοηθός Αστυνομικός Διευθυντής του Τμήματος Τροχαίας.

Η Λέσχη Φίλων Μοτοσικλέτας Πάφου-Κινύρας σε συνεργασία με το ΚΕΝΘΕΑ και τον Όμιλο Μοτοσυκλετιστών Λευκωσίας διοργανώνουν πορεία στη μνήμη του Γιώργου Αρκαδίου που χάθηκε πρόωρα εξαιτίας των εξαρτησιογόνων ουσιών. Η πορεία στοχεύει στο να ενθαρρύνει τους νέους ανθρώπους να μείνουν μακρυά από τα ναρκωτικά.

Η πορεία θα ξεκινήσει την Κυριακή 25.3.2012 στις 10π.μ. από το Κάστρο της Πάφου και θα περάσει δια μέσου των χωριών Γεροσκήπου, Τίμης, Μανδρειών, Νικόκλειας, Μανδρειών Λεμεσού, Κάτω Πλατρών, Πάνω Πλατρών, Προδρόμου, Πεδουλά, Καλοπαναγιώτη, Κύκκου, Λυσού, Περιστερώνας, Στενής, Πόλης Χρυσοχού, Δρούσειας, Κρήτου Τέρρας, Κάθηκα, Πέγειας και θα καταλήξει στο Κάστρο της Πάφου, περί τις 5μ.μ.

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΓΙΩΡΓΟ ΑΡΚΑΔΙΟΥ

«το παιδί με τη μεγάλη καρδιά και το πλατύ χαμόγελο»

Ο Γιώργος Αρκαδίου γεννήθηκε στις 29/4/1982 στο χωριό Κρήτου-Τέρρα της επαρχίας Πάφου. Σε ηλικία δέκα χρονών αναγκάστηκε να μετακομίσει με την οικογένειά του στην Πάφο. Τα οικογενειακά και οικονομικά προβλήματα που αντιμετώπιζε η οικογένεια του, του στέρησαν πολλές χαρές της ζωής με αποκορύφωμα την πατρική στοργή, γεγονός που τον σημάδεψε για τα χρόνια που επρόκειτο να ζήσει. Ο Γιώργος ήταν ένα παιδί πολλά υποσχόμενο. Είχε ταλέντο στη ζωγραφική και στη μουσική και με κάθε ευκαιρία δε δίσταζε να το ξεδιπλώσει. Όλοι όσοι τον γνώριζαν ήταν βέβαιοι ότι ο Γιώργος μια μέρα θα γινόταν ένας σπουδαίος καλλιτέχνης.

Ο Γιώργος ήταν ένα παιδί χαμηλών τόνων που δεχόταν καθημερινά την απόρριψη από τους  συμμαθητές του. Γινόταν αντικείμενο κοροϊδίας και χλευασμού εξαιτίας της σωματικής του διάπλασης και του ντροπαλού και ήσυχου χαρακτήρα του. Στα δεκατέσσερα του χρόνια οι συνθήκες ζωής και οι κακές παρέες οδήγησαν το Γιώργο σε αδιέξοδο. Λύση στο αδιέξοδο δυστυχώς ήρθαν να προσφέρουν οι ουσίες. Επρόκειτο όμως για μια λύση απατηλή. Στα δεκατέσσερα του γίνεται χρήστης εξαρτησιογόνων ουσιών και ανοίγεται μπροστά του ο δρόμος της καταστροφής. Για τον Γιώργο αποδείκτηκε δρόμος χωρίς επιστροφή. Είναι αδύνατον να σας περιγράψω μέσα σε λίγες γραμμές πόσο πολύ βασανίστηκε  για δεκατρία ολόκληρα χρόνια από την εξάρτηση.

Η μητέρα του Γιώργου λέει χαρακτηριστικά: ” Ήταν  ένα παιδί με μεγάλη καρδιά και πλατύ χαμόγελο. Αγαπούσε και εκτιμούσε τους φίλους και τους συγγενείς. Ήταν πάντα πρόθυμος να βοηθήσει όποιον είχε ανάγκη. Μισούσε το ψέμα και την αδικία, αν και ο ίδιος αδικήθηκε πολλές φορές από την κοινωνία. Η αγάπη που είχε για τους γονείς του, τα αδέλφια του και τον γαμπρό του ήταν αστείρευτη Οι δυο μεγάλες αγάπες της ζωής του όμως ήταν η γυναίκα και η κόρη του. Λάτρευε την κόρη του και ευχαριστούσε το Θεό για την πριγκίπισσα που του έστειλε όπως την αποκαλούσε. Όνειρο ζωής για το Γιώργο ήταν η απόκτηση ενός ακόμα παιδιού. Στα μελλοντικά σχέδια του Γιώργου ήταν ο προγραμματισμός του γάμου του με την αγαπημένη του καθώς επίσης και το κτίσιμο ενός  μεγάλου σπιτιού στο οποίο θα έμενε όλη η οικογένεια μαζί. Δυστυχώς όμως τα ναρκωτικά έπαιξαν άσχημο παιχνίδι στο Γιώργο. Στις 25/03/2009 και ενώ ο Γιώργος με την αγαπημένη του είχαν κλείσει  την αίθουσα για τη δεξίωση του γάμου τους, το ίδιο βράδυ σήμανε και το τέλος της ζωής του. Η κόρη του τώρα είναι τεσσάρων χρονών. Καθημερινά με ρωτάει γιατί πέθανε ο μπαμπά της. Τι να της απαντήσω; Φταίνε μόνο τα ναρκωτικά ή όλη η κοινωνία;”

Τα ναρκωτικά δεν κατάφεραν ποτέ να αλλοιώσουν την ευαίσθητη ψυχή και τη χρυσή καρδιά του Γιώργου. Ο ίδιος πάντα μαχόταν ενάντια στην αδικία και προστάτευε τους αδύνατους και ανήμπορους ανθρώπους. Πιστός στο λόγο του Θεού προσευχόταν καθημερινά να το βοηθήσει να απεξαρτηθεί από τον αργό θάνατο που λέγεται ναρκωτικά. Τώρα πια ο Γιώργος είναι κοντά στο Θεό, στη γειτονιά των αγγέλων, εκεί που το μόνο ναρκωτικό είναι η άπλετη αγάπη που τόσο άφθονα την έδινε ο Γιώργος μα ποτέ δεν την πήρε.

Αιωνία σου η μνήμη αδελφέ μας